به قلم دکتر محمد حسن قدیری ابیانه

اسلام: خداوند را به عنوان رحمان ترين و رحيم ترين مي شناسد. رحم و رحمت خداوند، با رحم و شفقت انساني قابل مقايسه نيست. از همين رو مسلمانان، در نيايش هاي خود از خداوند مي خواهند كه با رحمت خود با آنها برخورد کند، اگرچه شايستگي آنرا نداشته باشند، يا سزاوار اين بخشايندگي نباشند. از خداوند مي طلبند تا ايشان را از بعد بخشش خود و نه از بعد عدالت خويش، مورد قضاوت قرار دهد. زيرا اگر خداوند، به جاي بخشش، عدالت خويش را به كار بندد، به سختي دچار خواهيم شد.

بطور مثال، مسلمانان مي گويند:

خداي من. مرا ببخش، اگرچه سزاوار نيستم و شايستگي بخشايشت را ندارم. ببخشاي مرا، زيرا بخشش، سزاوار تويي است كه بخشنده ترين بخشايندگاني. خداي من، در روز قيامت، به فضل خود، بخشش خود را، و نه عدالتت را جاري فرما.

كاتوليسيسم: در دعايي معروف به "دعاي رباني"، مؤمن، طلب عفو مي كند "خطاهاي ما را ببخش، همانطور كه ما گناهان ديگران را مي بخشاييم." در اين عبارت، دعا كننده، بخشش خود را بيشتر از بخشش خداوند مي داند، از خدا مي خواهد تا بر بخشش و رحمت خود بيفزايد، معذلك، در تحليل آخر، اين، هم اوست كه از خود بعنوان نمونۀ بخشش در برابر خدا ياد مي كند. به اين ترتيب، او از خدا مي طلبد تا رحمت و شفقت خويش را تا رسيدن به سطح بخشش شخص دعا كننده ارتقاء دهد. دعا كننده، مي توانست اينچنين تقاضاي خود را مطرح نمايد:

 

"از سر تقصيرات ما درگذر و ياريمان كن تا از تقصير آنان كه مرتكب خطايي نسبت به ما گشته اند، درگذريم."

مقايسه اسلام، مسیحیت و يهوديّت (1): مقايسه مفهوم خدا

مقايسه اسلام، مسیحیت و يهوديّت (2): مقايسه دعا

مقايسه اسلام، مسیحیت و يهوديّت (3): مقايسه ايمان

مقايسه اسلام، مسیحیت و يهوديّت (4): مقايسۀ عيسي (ع) و مريم (س)

مقايسه اسلام، مسیحیت و يهوديّت (5): مقايسۀ موضوع گناه ذاتی

مقايسه اسلام، مسیحیت و يهوديّت (6): مقايسه ازدواج

مقايسه اسلام، مسیحیت و يهوديّت (7): مقايسه زن

مقايسه اسلام، مسیحیت و يهوديّت (8): مقايسه ايمان آوردن

مقايسه اسلام، مسیحیت و يهوديّت (9): مقايسه وظايف در قبال پيامبران